De plafonnering van de opzegtermijn bij ontslag door de werkgever gaat in vanaf 1 juni 2026!

Bij een eenzijdige beëindiging van een arbeidsovereenkomst — zowel door de werkgever als door de werknemer — moet een opzegtermijn in acht worden genomen. Deze kan daadwerkelijk worden gewerkt of worden vervangen door een opzeggingsvergoeding ter hoogte van het loon over de opzegtermijn.

Tot nu toe golden plafonds alleen voor opzegtermijnen bij ontslag door de werknemer. Sinds 28 oktober 2023 mogen deze termijnen niet langer dan 13 weken bedragen, ongeacht de anciënniteit. De recent aangenomen wet breidt dit plafonneringsprincipe nu ook uit naar ontslag op initiatief van de werkgever.

De opzegtermijnen bij ontslag door de werkgever blijven afhankelijk van de anciënniteit, maar worden maximaal 52 weken. Dit plafond geldt vanaf 17 jaar dienst; boven deze grens verandert de opzegtermijn niet meer.

Concreet betekent dit dat een werknemer met meer dan 17 jaar anciënniteit bij ontslag niet langer dan 52 weken opzegtermijn hoeft te presteren of als vergoeding ontvangt.

De plafonnering geldt uitsluitend voor arbeidsovereenkomsten die ingaan vanaf 1 juni 2026. Alle overeenkomsten die op 31 mei 2026 al van kracht zijn, vallen niet onder dit nieuwe maximum. Het zal dus nog even duren voordat de effecten van deze maatregel in de praktijk merkbaar zijn.

Bron: Wetsontwerp houdende diverse arbeidsbepalingen (Doc. 1324/008), aangenomen op 30 april 2026.